De Fraudehelpdesk kreeg in de eerste helft van 2026 957 meldingen van phishing rond Booking.com. In de tweede helft van 2025 waren dat er 162. Dat is bijna zes keer zoveel in een half jaar tijd, en het schadebedrag steeg mee. Nieuwsuur zocht het uit.
Het vervelende aan deze fraude is niet dat hij slim is. Het is dat alle signalen waar je normaal op let, gewoon kloppen.
Hoe het misgaat
Neem Hans Hooijer, die begin dit jaar een appartement in Kaapstad boekte. De boeking werd bevestigd. Hij kreeg een normale mail via Booking.com. Er was niets aan de hand.
Onderweg naar Kaapstad werd hij gebeld door iemand die zich voordeed als de eigenaar: hij moest nog 355 euro overmaken, dan kreeg hij de toegangscode voor de voordeur. Er werd wat druk gezet. Hij betaalde. De code werkte niet. De buurman vertelde hem dat het om oplichting ging — er waren die week al drie andere gedupeerden bij hetzelfde appartement geweest.
De methode erachter is steeds dezelfde. Oplichters hacken het account van een verhuurder, of ze zetten een nepadvertentie neer met foto’s die ze van een ander boekingsplatform hebben geplukt. Daarna nemen ze contact op met de gasten en sturen een betaalverzoek via een nepsite.
Waar het echt fout zit
Hier nemen we stelling. Bij een gehackt verhuurdersaccount komt de mail écht uit het systeem van Booking.com. De boekingsbevestiging is echt. Het adres in de afzender is echt. Wat wij mensen al jaren aanleren — controleer de afzender, kijk of het domein klopt, boek via een groot platform — helpt in dit scenario helemaal niets.
Dat is geen pech, dat is een gevolg van hoe zo’n platform is opgezet. Al het contact tussen gast en verhuurder loopt via één kanaal, en dat kanaal geldt daarmee als bewijs van echtheid. Wie dat kanaal overneemt, erft het vertrouwen. Booking.com verwijdert de advertentie achteraf, zoals ook in dit geval gebeurde — maar dan is het geld weg.
Het platform verdient aan het vertrouwen dat het uitstraalt. Dan is het ook de partij die moet voorkomen dat een overgenomen account gasten kan aanschrijven, en dat een betaalverzoek buiten het platform om überhaupt geloofwaardig kan zijn. Zolang de rekening bij de gast blijft liggen, is er weinig reden om dat op te lossen.
De enige regel die wél werkt
Vergeet even alle checklists over spelfouten en rare links. Bij dit type fraude is er maar één regel die overeind blijft:
Je betaalt nooit buiten de boeking om. Aan niemand. Om geen enkele reden.
Geen “borg via een link”, geen “toeristenbelasting vooraf”, geen “355 euro voor de toegangscode”, geen “onze betaling via het platform is mislukt”. Een echte verhuurder die iets extra’s wil, regelt dat ter plekke of via de officiële betaalpagina in je boeking.
Verder:
- Krijg je een bericht met een betaalverzoek, ga dan zelf naar de app of de site — via je eigen bladwijzer, niet via de link — en kijk of het verzoek daar ook staat. Zo niet: het is nep.
- Wordt er gebeld en druk gezet? Hang op en bel terug via het nummer op de officiële site. Tijdsdruk is het instrument, niet een detail.
- Betaal met creditcard waar dat kan. Bij een overboeking is je geld weg; bij een creditcard heb je een terugboekingsprocedure.
- Zoek het adres van de accommodatie apart op. Staat dezelfde woning met dezelfde foto’s op drie platforms onder verschillende namen, dan klopt er iets niet.
Wat een garantie wél dekt
Veel mensen denken dat ze via een groot boekingsplatform automatisch beschermd zijn. Dat is niet zo. Regelingen als SGR en het Calamiteitenfonds dekken andere dingen dan oplichting door een derde — we leggen in SGR, ANVR en het Calamiteitenfonds uit wat er wel en niet onder valt.
Boek je een huisje, kijk dan ook even bij vakantiehuis huren welke aanbieders met een eigen betaalgarantie werken. En als je toch aan het vergelijken bent: in zo vind je een goede vakantiedeal staat waar de echte kortingen zitten, zonder dat je in een haastbeslissing wordt gepraat.
Want dat is uiteindelijk de rode draad. Vakantiefraude werkt op haast. Iemand die net onderweg is naar het vliegveld of al voor de deur staat, controleert niets meer.
Bron: Nieuwsuur/NOS, op basis van cijfers van de Fraudehelpdesk.